Ընտանեկան կյանքի նույն հարցի շուրջ ամուսինները կարող են տարբեր կարծիքներ ունենալ։ Նրանցից յուրաքանչյուրը տեսնում է իրավիճակի որոշ կողմեր, կարևորում իր նկատածը և առաջարկում լուծում։ Այդ տարբերությունները համատեղ որոշման հասնելու հնարավորություն են տալիս, երբ երկուսն էլ պատրաստ են իրենց մտքերը ներդնելու ընդհանուր քննարկման մեջ։ Այստեղ կարևոր է խորհրդակցության գաղափարը՝ միասին ուսումնասիրել հարցը և աստիճանաբար ավելի լիարժեք ըմբռնում ձեռք բերել դրա մասին։
Բահայի ուսմունքում խորհրդակցությունը սերտորեն կապված է ընտանիքի միասնության հետ։ Արդարության Համաշխարհային Տունը նշում է, որ «միասնությունն ամրապնդելու բանալիներից մեկը խորհրդակցությունն է սիրո ոգով»։ Այս ուղեցույցը ուշադրություն է հրավիրում քննարկման նպատակի վրա։ Զույգը միավորում է իր ջանքերը՝ ընտանիքի կյանքը ամրապնդելու և ընդհանուր գործերին ուղղություն տալու համար։
Խորհրդակցության համար անհրաժեշտ է, որ երկուսն էլ կարողանան ազատորեն ներկայացնել իրենց հայացքները։ Եթե ամուսիններից մեկը վախենում է, որ իր տեսակետը կճնշվի կամ քննադատության առիթ կդառնա, նրա մասնակցությունը կարող է սահմանափակվել։ Իսկ երբ յուրաքանչյուրի ներդրումը ուշադրության է արժանանում, հարցի մասին ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հնարավորություն է ստեղծվում։ Ուստի կարևոր է գնահատել, թե ինչ տեղ ունեն քննարկման մեջ երկու մարդկանց առաջարկները և որքան ազատ են նրանք դրանք ներկայացնելու հարցում։
Միաժամանակ սեփական կարծիքն արտահայտելը պետք է ուղեկցվի այն վերանայելու պատրաստակամությամբ։ Մարդը կարող է համոզված լինել իր մոտեցման մեջ, բայց քննարկման ընթացքում տեսնել մի հանգամանք, որն առաջ չի նկատել։ Այդ դեպքում իր մտածելակերպը փոփոխելու հնարավորությունը կարևոր է ընդհանուր ըմբռնման համար։ Եթե կարծիքը պահպանում ենք միայն այն պատճառով, որ սկզբում այդպես ենք մտածել, դժվար է տեղ տալ նոր նկատառումներին։ Խորհրդակցությունը պահանջում է մեր առաջարկը դիտարկել քննարկվող հարցի ավելի լայն պատկերի մեջ։
Օրինակ՝ ընտանիքի համար կարևոր գործ կազմակերպելիս ամուսիններից մեկը կարող է ուշադրություն դարձնել մի անհրաժեշտության, իսկ մյուսը՝ մեկ ուրիշի։ Նրանց սկզբնական առաջարկները կարող են տարբերվել, թեև երկուսն էլ ցանկանում են նպաստել նույն գործին։ Այդ նկատառումները միասին դիտարկելը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչն է պետք հաշվի առնել։ Քննարկման ընթացքում առաջարկը կարող է լրացվել կամ փոփոխվել։ Այսպես երկու մարդկանց ներդրումը կարող է օգնել գտնել մի մոտեցում, որն ավելի ամբողջական է արտացոլում իրավիճակը։
Խոնարհությունն այս ընթացքի կարևոր մաս է։ Միտքը լրջությամբ ներկայացնելը կարող է համադրվել այն գիտակցման հետ, որ դիմացինի տեսանկյունն էլ կարող է նպաստել հարցի ըմբռնմանը։ Այդ պատճառով կարծիք փոխելը կարող է լինել ընտանիքի համար ավելի օգտակար մոտեցում գտնելու ջանքերի մի մասը։
Խորհրդակցության մեջ արժեք ունի նաև փոխադարձ առատաձեռնությունը՝ պատրաստակամությունը և՛ մտքեր առաջարկելու, և՛ դիմացինի ներդրումն ընդունելու։ Այդ ոգին օգնում է պահպանել ընդհանուր գործի հանդեպ ուշադրությունը և գնահատել յուրաքանչյուրի մասնակցությունը։
Խորհրդակցությունը տեղ ունի նաև առօրյա կյանքում՝ մինչև որևէ դժվարություն ծագելը։ Ամուսինները կարող են աստիճանաբար ձևավորել ընդհանուր պատկերացումներ տարբեր հարցերի շուրջ՝ քննարկելով իրենց մտքերը սովորական օրերի ընթացքում։ Այդպես համատեղ կյանքի ուղղությունը հստակեցվում է նաև փոքր զրույցների շնորհիվ։ Երբ հետագայում անհրաժեշտ է կարևոր որոշում ընդունել, այդ ընդհանուր ըմբռնումը կարող է օգտակար հիմք դառնալ։
Հարցի ուսումնասիրությանը պետք է տրամադրել անհրաժեշտ ժամանակը։ Երբ իրավիճակը դեռ ամբողջությամբ պարզ չէ, կամ առկա են տարբեր նկատառումներ, խորհրդակցության ընթացքը ուշադրություն և համբերություն է պահանջում։ Զույգը կարող է մտածել՝ արդյոք բավականաչափ դիտարկել է հարցը և որքանով է հասկանում առաջարկվող մոտեցումները։
Տարաձայնության պահին հատկապես արժեքավոր է ընդհանուր նպատակը տեսադաշտում պահելը։ Երբ կարծիքները չեն համընկնում, խոսակցությունը դադարեցնելը կարող է հարցը թողնել չպարզաբանված։ Կարևոր է ձգտել տարաձայնությունները լուծել, որպեսզի դրանք չվերածվեն վիրավորանքի։ Այս ուղղությամբ ջանքերը պահանջում են, որ ամուսինները շարունակեն իրենց խնդրին մոտենալ որպես համատեղ քննարկման արժանի հարցի։ Նրանց համար կարևոր է և՛ ընթացիկ դժվարությունը, և՛ այն միասնությունը, որի ամրապնդմանը ծառայում է խորհրդակցությունը։
Խորհրդակցության հոգևոր կողմը արտահայտվում է նաև այն մտադրությունների մեջ, որոնցով մոտենում ենք ընդհանուր գործին։ Աղոթքի տրամադրությունը, սիրո ոգին և ընտանիքի բարօրության հանդեպ ուշադրությունն օգնում են մտորել մեր մասնակցության նպատակի մասին։ Մենք կարող ենք ինքներս մեզ հարցնել՝ որքանով ենք պատրաստ նպաստելու ընդհանուր ըմբռնմանը, ընդունելու ուրիշի ներդրումը և անհրաժեշտության դեպքում փոխելու մեր մոտեցումը։ Դրանք կապվում են խորհրդակցության ներքին աշխատանքի հետ։
Համատեղ որոշումը ձևավորվում է այդ ջանքերի ընթացքում։ Զույգը սովորում է իր տարբեր տեսակետները դիտարկել միասին, իսկ յուրաքանչյուրի ներդրումը ծառայում է ընտանիքի ընդհանուր կյանքին։ Խորհրդակցությունը դառնում է միասնության գործնական արտահայտություն, երբ ամուսինները պատրաստ են միասին փնտրելու ուղղություն՝ պահպանելով սերը, հարգանքը և սովորելու պատրաստակամությունը։ Այդպիսի մասնակցությամբ նրանք զարգացնում են ընդհանուր հարցերը միասին ուսումնասիրելու և իրենց կյանքը միասին կառուցելու կարողությունը։
