Ամուսնության մասին մտածելիս մենք հաճախ պատկերացնում ենք մեր ապագա տունը, համատեղ ծրագրերը և այն ուրախությունը, որը կարող է բերել միասին ապրելու որոշումը։ Այդ պատկերների հիմքում զգացմունքներն են, մտերմությունն ու միմյանց հետ լինելու ցանկությունը։ Սակայն ընտանեկան կյանքը շարունակվելու է նաև առաջին ոգևորությունից հետո՝ իր առօրյայով, պատասխանատվություններով և դժվարություններով։ Ուստի ամուսնանալու որոշման կարևոր հարցերից մեկն է՝ որքանո՞վ ենք ճանաչում այն մարդուն, ում հետ ցանկանում ենք կիսել մեր կյանքը։
Բահայի ուսմունքում այս հարցին առանձնահատուկ ուշադրություն է տրվում։ Աբդուլ-Բահան խորհուրդ է տալիս, որ յուրաքանչյուրը «պետք է ամեն հնարավոր բան անի, որպեսզի մանրամասնորեն ծանոթանա մյուսի բնավորության հետ»։ Այս ուղեցույցը վերաբերում է այն հիմքին, որի վրա երկու մարդիկ պատրաստվում են կառուցել իրենց ընտանիքը։ Միմյանց ճանաչելը օգնում է հասկանալ, թե ինչպիսի համատեղ կյանքի են նրանք պատրաստ և ինչ պատասխանատվություն են ստանձնում՝ որոշելով միավորել իրենց կյանքերը։ Նրանց նպատակը միմյանց սիրող ընկերակիցներ դառնալն է՝ հարատև կապ հաստատելու մտադրությամբ։
Մարդու մասին մեր պատկերացումը ձևավորվում է ժամանակի ընթացքում։ Նրա պատմածը, արտահայտած ցանկություններն ու ապագայի ծրագրերը այդ պատկերացման մի մասն են։ Կարևոր է նաև տեսնել, թե ինչպես է նա գործում տարբեր իրավիճակներում, ինչպես է վերաբերվում իր պարտավորություններին և ինչպիսի ազդեցություն է ունենում շրջապատի մարդկանց վրա։ Այդպես ավելի ամբողջական ենք հասկանում նրա բնավորությունը և կարողանում ենք մեր որոշումը կայացնել՝ հաշվի առնելով նրա իրական հնարավորություններն ու դժվարությունները։
Ճանաչելու այս ընթացքը պահանջում է ժամանակ և ուշադրություն։ Նույնիսկ երկար ծանոթությունը դեռ չի պատասխանում համատեղ կյանքին վերաբերող բոլոր հարցերին։ Արժե մտածել՝ ինչ գիտենք դիմացինի մասին, ինչն ենք միայն ենթադրում և ինչի մասին դեռ պետք է ավելի հստակ պատկերացում կազմենք։ Երբ զգացմունքներն ուժեղ են, այդ հարցերին անդրադառնալը կարող է դժվար լինել։ Բայց դրանք տեղ ունեն հենց այն պատճառով, որ որոշումը վերաբերում է երկուսի ապագային։ Զգացմունքների կողքին անհրաժեշտ է նաև պատրաստակամություն՝ մտածելու ընտրության երկարաժամկետ հետևանքների մասին։
Այս ուշադրությունը պետք է ուղղված լինի նաև մեզ։ Ամուսնության մասին մտածող մարդիկ պետք է ճանաչեն իրենց բնավորությունը և գիտակցեն այն ազդեցությունը, որը կարող են ունենալ միմյանց վրա։ Հարցն այն է նաև, թե ինչ ենք մենք պատրաստ ներդնել համատեղ կյանքի մեջ։ Արդարության Համաշխարհային Տան անունից գրված նամակում ընդգծվում է, որ ամուսնական զույգը կարող է դառնալ միմյանց համար ուժի և աջակցության աղբյուր, իսկ ամուր ու միասնական ամուսնությունը պահանջում է համառություն, ջանքեր և դժվարությունների համատեղ հաղթահարում։ Հետևաբար կարևոր է մտածել՝ արդյոք երկուսս էլ պատրաստ ենք այդ պատասխանատվությանը։
Ընտրության նշանակությունը տարածվում է նաև ապագա երեխաների վրա։ Զույգի բնավորությունները ազդեցություն են ունենալու այն ընտանեկան միջավայրի վրա, որտեղ երեխաները կարող են մեծանալ։ Ինչպիսին կլինի այդ միջավայրը, կախված է նաև նրանից, թե ամուսիններն ինչպես են վերաբերվում միմյանց և իրենց ընդհանուր պատասխանատվություններին։ Այս հեռանկարը օգնում է ամուսնության որոշմանը մոտենալ ավելի լրջությամբ՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով ապագա ընտանիքի բարեկեցությունը։
Միմյանց ճանաչելիս օգտակար կարող է լինել խորհրդակցել ընտանիքի անդամների կամ վստահելի ընկերների հետ։ Մարդիկ, որոնց կարծիքը գնահատում ենք, երբեմն նկատում են հանգամանքներ, որոնք մենք դեռ չենք դիտարկել։ Նրանց լսելը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել մեր պատկերացումը և մեր ընտրության մասին մտածել տարբեր տեսանկյուններից։
Ծանոթության ձևերն ու սովորույթները տարբեր մշակույթներում տարբեր են։ Բայց դրանցից յուրաքանչյուրի դեպքում կարևոր է հասկանալ՝ արդյոք այդ ընթացքն օգնում է տեսնել դիմացինի բնավորությունն ու մտածել համատեղ կյանքի մասին։ Հանդիպումների ընդունված ձևն ինքնին դեռ չի նշանակում, որ մարդիկ արդեն բավականաչափ ճանաչում են միմյանց։ Նրանց համար կարևոր է գիտակցել, թե ինչ նպատակով են ժամանակ անցկացնում միասին և ինչպես է այդ ժամանակը նպաստում ամուսնանալու մասին ավելի հիմնավորված որոշմանը։
Բահայի ուսմունքի համաձայն՝ միմյանց ճանաչելուն ժամանակ հատկացնելը չի ենթադրում «փորձնական ամուսնություն»։ Արդարության Համաշխարհային Տունը նշում է. «Զույգը պետք է ուսումնասիրի միմյանց բնավորությունը և որոշակի ժամանակ ծախսի, որպեսզի ճանաչի իրար նախքան նրանք կորոշեն ամուսնանալ»։ Ամուսնությունը կնքվում է հարատև կապ հաստատելու մտադրությամբ։ Այդ պատճառով նախապատրաստության շրջանում կարևոր է հասկանալ նաև, թե ամուսնության մասին ինչ պատկերացում ունի յուրաքանչյուր կողմը և որքան լրջությամբ է վերաբերվում իր ապագա պարտավորություններին։
Կողակցի ընտրությունը բահայի ընկալմամբ ունի նաև հոգևոր իմաստ։ Այս որոշման համար մարդը կարող է աղոթքով դիմել Աստծուն՝ օգնություն և ուղղորդում խնդրելով։ Աղոթքին զուգահեռ նա ժամանակ է հատկացնում մտորմանը և ուշադրությամբ դիտարկում իր ընտրությունը՝ ապագա ընտանիքի բարօրության տեսանկյունից։ Այս ամենի ընթացքում աստիճանաբար հստակեցվում է հիմնական հարցը՝ պատրա՞ստ ենք այս մարդու հետ կառուցել համատեղ կյանք և ժամանակի ընթացքում միասին աշխատել դրա ամրության համար։ Այդ հարցին գիտակցված պատասխան տալը ամուսնության կարևոր նախապատրաստություններից է։
