Ամուսնության որոշումը ներառում է երկարաժամկետ պատասխանատվություն այն հարաբերության հանդեպ, որը երկու մարդիկ պատրաստվում են կառուցել։ Սկզբնական ուրախության հետ միասին այդ որոշման մեջ տեղ ունի նաև դժվարությունների ժամանակ կապը պահպանելու պատրաստակամությունը։ Համատեղ կյանքում կարող են ծագել տարաձայնություններ և իրավիճակներ, որոնք պահանջում են համբերություն ու հետևողական ջանքեր։ Ամուսնության հանդեպ լուրջ վերաբերմունքն օգնում է զույգին այդ պահերին հիշել իր ստանձնած պարտավորությունը և ուշադրություն դարձնել հարաբերության ամրությանը։
Բահայի ուսմունքում ամուսնությունն ունի սրբազան բնույթ։ Ամենասուրբ գրքում Բահաուլլան ասում է. «Տիրոջը հիրավի հաճելի են միությունն ու համաձայնությունը»։ Ամուսնական կապի հանդեպ այս վերաբերմունքը զույգին ուղղում է դեպի միասնություն հաստատելու և պահպանելու ձգտումը։ Ամուսնանալիս նրանք իրենց կյանքերը միավորում են հարատև կապ կառուցելու մտադրությամբ։ Այդ մտադրությունը նշանակություն ունի նաև հետագա տարիներին, երբ հարաբերության մեջ առաջացած դժվարությունները կարող են փորձության ենթարկել միասին ապրելու նրանց պատրաստակամությունը։
Շողի Էֆֆենդիի անունից գրված նամակում լուրջ դժվարություններ ունեցող զույգին խորհուրդ է տրվում կառուցողական գործողություններ ձեռնարկել՝ թույլ չտալով, որ իրավիճակը վատթարանա։ Այս ուղեցույցը ուշադրություն է հրավիրում գործելու անհրաժեշտության վրա։ Հարաբերության հանդեպ հոգատարությունը արտահայտվում է նաև առաջացած խնդրին անդրադառնալու պատրաստակամությամբ։ Զույգի համար կարևոր է հասկանալ, թե իրենց գործողություններն ինչպես կարող են նպաստել տարաձայնությունների հարթմանը և ինչ ջանքեր են անհրաժեշտ՝ միասին ապրելու պայմանները բարելավելու համար։
Այդ ջանքերը վերաբերում են երկուսի մասնակցությանը։ Ամուսնական պարտավորությունը յուրաքանչյուրին հրավիրում է մտածելու իր վերաբերմունքի և վարքի մասին՝ հարաբերության ընդհանուր վիճակի համատեքստում։ Ի՞նչ կարող է ինքը անել՝ իրավիճակի բարելավմանը նպաստելու համար։ Որքանո՞վ է պատրաստ իր ուժերը ներդնելու այն կապի մեջ, որը որոշել է հաստատել։ Այսպիսի մտորումը օգնում է պատասխանատվությունը գործնական դարձնել և այն արտահայտել հարաբերությանը օգտակար գործողություններով։ Միասնության ձգտումն այդպես տեղ է գտնում ամենօրյա ընտրությունների մեջ։
Գրվածքներում ընդգծվում է նաև այդ ջանքերի հոգևոր կողմը։ Նույն նամակում զույգին կոչ է արվում միասին աղոթել՝ խնդրելով ճշմարիտ և անանց սեր միմյանց հանդեպ, ինչպես նաև ավելի շատ ժամանակ հատկացնել Հավատի ուսուցմանը։ Այս խորհուրդը նրանց ուշադրությունը ուղղում է դեպի իրենց կապի հոգևոր հիմքն ու ընդհանուր ծառայությունը։ Դժվարության պայմաններում զույգը կարող է կրկին անդրադառնալ այն նպատակներին, որոնց հանդեպ երկուսն էլ նվիրված են, և ամրապնդել սերը պահպանելու իր ձգտումը։
Ամուսնության մասին պատկերացումները ձևավորվում են նաև հասարակական միջավայրի ազդեցությամբ։ Բահայի գրվածքներում ուշադրություն է հրավիրվում ընտանեկան համերաշխությունը թուլացնող վերաբերմունքների վրա։ Դրանց թվում են ամուսնության հանդեպ անպատասխանատվությունը և այն ընկալումը, թե բաժանության կարելի է դիմել չնչին կամ չմտածված պատճառներով։ Այս գաղափարների շուրջ խորհելը հնարավորություն է տալիս զույգին հասկանալ, թե ինչ պատկերացումներ է ինքն ընդունել և որքանով են դրանք համապատասխանում իր ամուսնական պարտավորության լրջությանը։ Գրվածքները զույգին հրավիրում են համառորեն դիմակայել ամուսնության սրբազան բնույթը անտեսող միտումներին։ Դա պահանջում է սեփական հարաբերության նկատմամբ գիտակցված դիրքորոշում։
Ընտանիքի հանդեպ պատասխանատվությունն առնչվում է նաև երեխաների խնամքին ու դաստիարակությանը։ Գրվածքներում կարևոր տեղ է տրվում ամուսնության այս առաքելությանը և ծնողական պարտականությունների գիտակցմանը։ Այդ հեռանկարը օգնում է համատեղ կյանքը դիտարկել ավելի լայն շրջանակում՝ նկատելով, թե ամուսինների վերաբերմունքն ինչպես է կապվում ընտանիքի ընդհանուր բարեկեցության հետ։ Հարաբերությունը պահպանելու ջանքերն այդպես միանում են այն միջավայրի հանդեպ հոգատարությանը, որի ներսում ընտանիքի անդամները ապրում և զարգանում են։
Հարաբերությունն ամրապնդելու ջանքերի արժեքը կապված է դրանց բովանդակության հետ։ Դրանք ենթադրում են կառուցողական գործողություններ, տարաձայնությունները հարթելու հետևողական ձգտում և փոխադարձ սիրուն աջակցող հոգևոր աշխատանք։ Բահայի գրվածքներում ներկայացված իդեալը՝ «դառնալ ներդաշնակության և միասնության նշաններ մինչև դարերի ավարտը», ամուսնական կյանքի համար բարձր նպատակ է սահմանում։ Այդ նպատակին նվիրվելը նշանակում է համատեղ կապին լրջությամբ վերաբերվել նաև փորձությունների ժամանակ և շարունակել գործել ընտանիքի միասնությունն ու բարեկեցությունն ամրապնդելու համար։
